زمان داره عین برق و باد میگذره هنوزم باورم نمیشه که آخرین ماه زمستون شروع شدهامروز خیلی شلوغ بود بیشتر با بحث و دعوا گذشت دیدن لحظه ای قیمتا .. قبلا که سرکار نمیرفتم با خودم میگفتم من اگه میخواستم چیزی بفروشم اصلا قیمت دلار و دخیل نمیکردمولی امروز بهم ثابت شد دست من نیست برای خرید یه lcd گوشی ساده ، قیمتی که بهم میدن فقط ۱۰ دقیقه اعتبار داره اونوقت منِ فروشنده چجوری به مشتریم قیمت بدم ...دلم برای خودم که آرزوهام داره پودر میشه با مردم صبورم میسوزه و هرروز بیشتر تو خودم گُم میشمهمکارم ازم پرسید خوبی؟ و واقعا نمیدونم توقع داشت بگم خوبم؟ خنده داره مگه کسی ام هست تو این روزا که خوب باشهاز نظر ذهنی به شدت خستم ، از نظر جسمی ۱ ماهه که سرماخوردم و خوب نمیشم نمیدونم چرا داعم در حال سردرد و آبریزش بینی ام ...چند ثانیه کوتاه از امروزم و هیچوقت یادم نمیره ، تنها نقطه روشن یکم اسفند ماه ۱۴۰۱ برام ، آغوش تو بود ، فرفری من ...

تو عالم خودم غرق بودم که آهنگ پرسه از گروه the ways پخش شد ..یادم اومد که دیروز همین ساعتا بود که بهم زنگ زد بین دو راهی جواب دادن و ندادن ، دومی و انتخاب کردمتصمیم گرفتم پرونده چندین ساله ی آقای سبز و ببندم ، تلاش هام و صبر هایی که کردم برام کافی بود ، و من بین جنگیدن و رفتن ، باز هم دومی و انتخاب کردمو کم کم دارم به این نتیجه میرسم که انتخاب دوم در اکثر مواقع بهترین انتخابه چون با توجه به اتفاقات و تجربه ها انجامش میدم.اسفند برای من همیشه ماه خیلی شلوغیه ، انگار تمام کارهای ۱۱ ماه گذشته رو فقط میزارم ماه آخر انجام بدم ، ولی شیرینم هست چون تولد زیباترین شخص زندگیم تو این ماهِ ( مادرم ) ...با توجه به تصمیمای قطعی که میگیرم دارم خودمم حس میکنم که بزرگ شدم ، نمیدونم خوشحال باشم که تو هر بحثی عقلم پیروز میشه یا نه ، گاهی حس میکنم احساسم باهام قهرِ و وجودم و ترک کردهصدایِ پایِ بهار و میشنوم ، امیدوارم امسال برای هممون یه سبد خوشبختی بیاره...